Çarpıcı araştırma: Maddi imkan azaldıkça, sosyal zeka güçleniyor!

Gelir seviyesi, insanların yalnızca ne satın aldığını etkilemiyor. Nasıl düşündüğünü, ilgi kurma formlarını ve diğerlerini ne kadar uygun anladığını da etkiliyor. Kaliforniya Üniversitesi’nde yapılan “Kültür Olarak Toplumsal Sınıf: Toplumsal Alanda Kaynaklar ve Statünün Kesişimi” başlıklı araştırmada, maddi imkanları sonlu bireylerin empati konusunda beklenmedik bir avantaja sahip olduğunu ortaya koyuyor.

EMPATİ BİR HAYATTA KALMA ARACI

Maddi durumu zayıf olan bireyler için hayat, çoğunlukla daha kırılgan bir istikrar üzerinde ilerliyor. İş garantisi, toplumsal takviye ve finansal teminat hudutlu olduğu için, diğerlerini gerçek anlamak ve niyetlerini okuyabilmek hayati değer taşıyor.

Araştırmalar, düşük gelir kümesindeki bireylerin yüz tabirlerini tanıma, ses tonunu ayırt etme ve toplumsal ipuçlarını kıymetlendirme konusunda daha başarılı olduğunu gösteriyor.

ZENGİNLİK VE DUYGUSAL MESAFE

Yüksek gelir kümesindeki bireyler ise ekonomik bağımsızlık sayesinde diğerlerine daha az gereksinim duyabiliyor. Bu durum, toplumsal bağlarda daha bireyci bir yaklaşımı beraberinde getiriyor. Uzmanlara nazaran bu bağımsızlık, empati kaslarının daha az çalışmasına yol açabiliyor.

Bu tablo, ekonomik eşitsizliğin yalnızca tüketim alışkanlıklarını değil, toplumsal bağların niteliğini de etkilediğini gösteriyor.

EKONOMİK EŞİTSİZLİĞİN GÖRÜNMEYEN BEDELİ

Davranışsal ekonomistler, empati farkının iş hayatından siyasete kadar geniş bir alanda sonuçlar doğurduğuna dikkat çekiyor. Karar alma süreçlerinde, diğerlerinin yaşadığı zorlukları anlayabilme kapasitesi azalırken, bu durum siyaset tercihlerine ve gelir dağılımına da yansıyabiliyor.

Araştırmalar gösteriyor ki, maddi imkanların sonlu olması her vakit bir dezavantaj değil. Ekonomik kısıtlar, bireyleri daha dikkatli, daha hassas ve daha empatik hale getirebiliyor. Fakat uzun vadede sağlıklı bir iktisat için, empatiyi yoksulluğun yan eseri olmaktan çıkarıp toplumsal bir ortak bedel haline getirmek gerekiyor.