FETÖ’nün aldattığı yazar Ahmet Turan Alkan hayatını kaybetti
FETÖ’nün aldattığı müelliflerden birisi daha vefat etti. Uzun yıllar Vakit Gazetesi’nde müelliflik yapan, 15 Temmuz hain darbe teşebbüsüne kadar FETÖ’nün gerçek yüzünü göremediğini sonradan itiraf eden Alkan, 72 yaşında hayatını kaybetti.
Ahmet Turan Alkan 2021 yılında yazdığı yazıda, “FETÖ’nün bir terör örgütü olduğuna lakin 15 Temmuz darbesinden sonra görebildim, Erdoğan ve Bahçeli’den helallik diliyorum” açıklamasını yapmıştı.
15 Temmuz hain darbe girişi sonrası tutuklanan Alkan daha sonrasında kendi sitesinde şu yazıyı yayınlamıştı:
“GAZETE YÖNETİCİLERİNİN BİRER İKİŞER YURTDIŞINA ‘TÜYMELERİ’ BENİ UYARMALIYDI, OYSAKİ GEÇERSİZ YÜZLERİ DE VARMIŞ”
Ve asıl sıkıntı, asıl dramatik viraj. Ülkeyi ve toplumsal huzuru altüst eden fitne-fücur fırıldakları esnasında gazete yöneticilerinin birer ikişer yurtdışına “tüymeleri” beni uyarmalıydı. İtiraf ederim ki uyanamadım. Gazete sayfalarında pek demokrat ve liberal görünenlerin oysaki bilinmeyen ajandaları, kağıt üzerindeki iş arkadaşlarımın meğerse düzmece yüzleri de varmış. Saflığın bu derecesi şüphesiz karşılıksız bırakılamazdı ve bunun cezasını çok ağır ödedim, ödüyorum.
“Reisicumhurumuz ve Bahçeli’den helallik diliyorum”
Yazıyla uğraşanlar bilir; şehvet-i kelâm diye bir budalalık tipi vardır. Bir de ‘nükte yapma hırsı’. Müelliflik hayatımda bu iki benlik girdabına kapıldığım vakitler, bu ‘şevkle’ incittiğim beşerler, zedelediğim şahsiyetler oldu ki bunlar meyanında Reisicumhurumuz ve sayın Devlet Bahçeli de var maalesef. Bunlar bir müellif için zihinde güzel tadlar bırakan şeyler değil; artık hatırladıkça hicab ediyor, kendilerinden helallik diliyorum.
“FETÖ’nün bir terör örgütü olduğuna lakin, o melun 15 Temmuz darbesinden sonra görebildim”
FETÖ’nün bir terör örgütü olduğuna lakin, o melun 15 Temmuz darbesinden sonra görebildim ancak çok geçti. Olup bitenlerin çabucak gerisinde, kökü ve ucu Atlantik ötesine hakikat uzanan, mahiyeti belgisiz, gölgeli insanlardan müteşekkil yarı mistik, alçak ve yılan üzere dessas bir örgüt vardı. Devletin içine yuvalanmış her düzeyde binlerce bürokratın varlık sebebi darbeden sonra su yüzüne çıktı, komplo âşikâr oldu.
“Allah karartılarını kaldırsın!’ diye ilenmekten nefsimi men edemedim”
FETÖ’nün en büyük kötülüğü, yargı kararlarına da yansıdığı üzere, ne yaptığını pek düzgün bilen fesat yönetici ağabey ve imam kadrosu dışında binlerce günahsız ve samimi insanın hayatını karartması olmuştur. Bu insanların dramlarıyla her yüz y ze geldiğimde bu deniz anasını andıran paralel örgüte lanet okudum. Mahalli tabirle, “Allah karartılarını kaldırsın!” diye ilenmekten nefsimi men edemedim.
Kendini bir “Sivil toplum hareketi” diye takdim eden FETÖ, tam bilakis bütün kurum ve üniteleriyle devleti sinsice ele geçirme hesabı yürüten ikiyüzlü ve tehlikeli bir örgüt. Kibirli, dünyaperest, çıkarcı, yararcı ve zalim bir şer şebekesi. Yasal devlet ve hükümet uzuvlarına karşı riyakâr tuzak tertipleyip, Türkiye’yi birtakım dış güçlerin hesabına yine dizayn ederken suçüstü yakalandılar. Atlantik ötesinden kerâmet umanlar makûs yanılıyor. O cerbezesine güvenen ağlak adamın ve avanesinin artık bu topraklarda geleceği yok. Dış mihrakların pençesinde bir avuç gafil rehine durumundalar.
Peki, artık neredeyim? Türkiye ile ilgili hassasiyetlerimde büyük bir değişiklik olmadı. Her Türk, anasından biraz milliyetçi doğar ve milliyetçilik kavrayışı vakitle biraz dönüşürse de Gasset’in kararından kurtulamaz. Ünlü filozof şöyle demişti: “Bize gelince, durum pek farklıdır: Ulusal telaşlardan uzaklaşmak isteyen her İspanyol günde on sefer onların ağına düşecek, sonunda anlayacaktır ki, Bidasoa ile Cebelitarık ortasında doğmuş bir insan için, bir numaralı, dört dörtlük, kaçınılmaz sıkıntı İspanya’dır”.
“Zihnimde bir kekrelik; aldanmış, enayi yerine konulmuş olmanın verdiği acı bir tatsızlık ve derin bir hüzün”
Zihnimde bir kekrelik; aldanmış, enayi yerine konulmuş olmanın verdiği acı bir tatsızlık ve derin bir hüzün. Örgütün güya beyin ekibi ve prensleri batı ülkelerinde safâ sürerken, ülkesine güvenip meskeninde kalan bir avuç aldatılmış insan vicdan ızdırapları içinde. Pişmanlık mı? Evet! Özür mü? Elbette!
“Özür dilerim”
Peki, okuyucudan ve hasbetenlillah sevenlerimden de özür dileyebilecek miyim? Deneyeceğim: Özür dilerim ey okuyucu. Şayet hâlâ merak ediyorsanız, orta sıra buralarda olurum muhtemelen… Huz mâ safâ, dâ mâ acı demiş şair: Güzeline gideni al, sevmediğini bırak gitsin.
AHMET TURAN ALKAN KİMDİR?
Ahmet Turan Alkan, 1954 yılında Sivas’ta doğdu; Birinci, orta ve lise eğitimi bu kentte tamamladıktan sonra 1972 yılında A.Ü. Siyasal Bilgiler Fakültesi’ne girdi; bu fakültenin Siyaset ve Yönetim kısmından 1977 yılında mezun oldu.
İlk köşe yazısını 1974 yılında, Sivas’ta çıkan mahalli Anadolu gazetesinde yayınladı. Sivas Ülkü Ocakları Derneği tarafından dört sayı yayınlanan “Pusat” isimli dergiye yazdı. 1976-77 tarihleri ortasında “Fedai” isimli haftalık mecmuayı yönetti ve yayınladı. O yıllarda öğrenci olaylarının yoğunluğu sebebiyle fakülteye devamda zorluklarla karşılaşınca Sivas’ta tekrar yayınlanmaya başlayan “Hadiselerle Hakikat” gazetesinin yazı işleri müdürü olarak çalışmaya başladı; bu gazetede, 1978 Yılında Ankara’da yayınlanan Hasret ve Genç Arkadaş mecmualarına kısa mühlet katkıda bulundu.
Mezun olduktan sonra Sivas’a dönen muharrir, Hakikat gazetesinde takımlı olarak iki yıl kadar çalıştıktan sonra 1980’de askerlik için Tatvan’a gitti. 1982 başında askerliğini tamamlayarak Sivas’ta bir muhasebe ofisinde üç yıl çalıştıktan sonra 1985 yılında Cumhuriyet Üniversitesi’ne vazifeye başladı. Yüksek Lisans ve doktorasını tamamlayarak İİBF Kamu İdaresi kısmına öğretim üyesi atandı.
1989 yılında tertipli olarak başladığı müelliflik hayatı mühletince türlü gazete ve mecmualarda denemeleri yayınlandı; 19 basılı yapıtı bulunan muharrir, Vakit Gazetesi’nde ve Aksiyon mecmuasında çalıştı.
2008 yılında Cumhuriyet Üniversitesi’nden emekli olarak akademik mesleğini noktaladı.
